Het stedelijke zwembad Rozenbroeken in Sint-Amandsberg is verouderd. In de plaats komt een nieuw sportcomplex met zwembad en sporthallen. Dat is een goede zaak maar zeer twijfelachtig is de beslissing om het ontwerp, de bouw, de financiering, het onderhoud én de exploitatie over te laten aan een vennootschap van private ondernemers. 

Groen! staat kritisch tegenover PPS constructies. Dit zijn samenwerkingsovereenkomsten tussen de overheid en private partners die steeds vaker gebruikt worden om grote overheidsprojecten te financieren. Het is een delicate evenwichtsoefening om daarbij zowel de risico’s als de winst gelijk te verspreiden over beide partners. Te vaak is het de overheid die alle risico’s dekt terwijl de private partners de winst opstrijken of gaan lopen bij problemen.  

Door niet alleen de bouw maar ook de exploitatie voor de komende 30 jaar uit handen te geven aan privé partners, geeft de overheid het recht om te beslissen over het volledige gebruik, over de verhuur, over de uitbating van de cafetaria, de tarieven voor bijkomende faciliteiten zoals een tropisch zwembad, sauna… en ook over het personeelsbeleid uit handen. Dit houdt risico’s in voor de gebruikers. De extra faciliteiten zouden wel eens veel geld kunnen kosten. Wat de gevolgen zullen zijn voor de buurtbewoners en het personeel is nog niet duidelijk. Komt er een belangrijke schaalvergroting tegenover het huidige zwembad en wat zullen daarvan de gevolgen zijn voor de verkeerssituatie? Zal al het personeel dat er nu werkt zijn job kunnen houden en wat worden de nieuwe arbeidsvoorwaarden?  

De overeenkomst die voor het sportcomplex Rozenbroeken uitgewerkt werd is een atypische PPS constructie. De overheid zal niet participeren aan het projectvennootschap maar beperkt zich tot het uitschrijven van de opdracht, het vastleggen van enkele randvoorwaarden en het betalen van een exploitatietussenkomst. Daardoor heeft de overheid, eens de opdracht is toegekend, nauwelijks nog een vinger in de pap te brokken. Jaarlijks zal de Stad Gent 1,9 miljoen euro toekennen aan het projectvennootschap, gedurende 30 jaar.  

De privésector investeert niet in dergelijke projecten als het hen geen goede investering lijkt. Voor hen is het niet de maatschappelijke meerwaarde maar de financiële meerwaarde die telt. Ze zullen de winst ergens moeten halen. Interessant voor hen zijn de mogelijke financiële voordelen van de hele constructie en ook de commerciële uitbating van het hele complex. Een sportcomplex dat op een commerciële wijze uitgebaat wordt heeft echter andere doelstellingen voor ogen dan een sportcomplex waarvan de overheid beheerder is.  

Dit dossier komt zeker nog terug naar de gemeenteraad. Ik zal elke kans aangrijpen om te waarschuwen voor de mogelijke gevolgen van deze PPS constructie.