Woensdag presenteerder het meldpunt discriminatie zijn werking en resultaten van de afgelopen jaren tijdens de gemeenteraadcommissie. Zeer geïnteresseerd luisterde ik naar de presentatie. Zo'n meldpunt kan volgens mij absoluut zin hebben.

Te vaak nog worden mensen met een handicap op restaurant of café buiten gekeken, vinden jongeren die niet in het plaatje van het kerngezin passen geen woning of worden allochtonen geweigerd bij een danscafé. Na afloop van de presentatie informeerde ik ook wat de ervaring is met islamofobie. Dat neemt immers jaar na jaar toe.

Francis van den Eynde (VB) voelde zich (terecht) aangesproken.

Alleen een beetje op de verkeerde manier. In zijn gekende stijl begon hij te doceren wat dat woord eigenlijk betekent, islamofobie. Zijn insinuatie als zouden veel meldingen van discriminatie een verzinsel zijn en zijn les epistemologie waren ronduit lachwekkend.

Dat dit mijn mening was moet van mijn gezicht af te lezen geweest zijn en Van den Eynde nogal van zijn wijs hebben gebracht. Waarop hij de ganse commissie wist te vertellen hoe charmant ik wel ben als ik lach.

Een beetje later deed hij er nog een schepje bovenop. Ik ga me toch zelf eens tot het meldpunt discriminatie moeten wenden, om te horen of ze ook klachten wegens seksitisch gedrag behandelen. Hoewel een bemiddelingspoging in dit geval wel niet veel zoden aan de dijk zal zetten.