to campaign or not to campaign
Onze aanwezigheid op Terug Tocht vorige week is sommige mensen in het verkeerde keelgat geschoten. Met een mooie Groen! delegatie wachtten we de stoet op aan het Fonteinenplein. Eens die gepasseerd was volgden we - na de politiewagen - richting Kokerspark voor een glas. Maar dat kwam over alsof we meeliepen in de stoet. Oeps, niet de bedoeling.
Intussen excuses aangeboden aan de mensen die ons contacteerden. Boos over de recuperatie van dit mooie initiatief waar maandenlang hard aan gewerkt werd. Dat was uiteraard niet de bedoeling, eerder het omgekeerde. Maar zo is het dus niet over gekomen.
Het doet me afvragen hoe best campagne te voeren de komende weken. Steven Vromman weet het al: low impact, met de kleinst mogelijke ecologische voetafdruk.
Klassiek smijten we met Groen! er niet het geld en materiaal tegen aan van de grote partijen. Maar moeten we ons deze keer ook niet anders gaan opstellen? Politiek is - op z'n zachts gezegd - niet echt populair bij veel mensen.
Maar mij gaan opsluiten achter mijn eigen gevel vind ik ook geen goed idee. Laten we dan verdorie discussiëren over wat er verkeerd loopt in de politiek. Spreek campagnevoerende politici daar op aan! Campagne betekent voor mij non stop de baan op en praten - praten - praten. Alé, 't is te zeggen, discussie - discussie - discussie. De afgelopen campagnes ben ik aan deuren gaan aanbellen, mensen uit hun huis gaan halen dus, om over de verkiezingen te spreken. En daar houd ik mooie contacten aan over. Gisteren bijvoorbeeld was er een man afgekomen op het debat in de Centrale die me kent van die keer aan zijn deur.
Daarnaast moeten we ook aanspreekbaar zijn op evenementen en plekken waar veel volk is. Buurtfeesten horen daar ook bij. Maar hoe ben je daar zichtbaar en aanspreekbaar zonder te opdringerig te zijn, laat staan de indruk te geven de boel te willen recuperen? Tips welkom!
- login of registreer om te reageren
- 562 keer gelezen
-









